سرکهانگبین (که امروزه بیشتر با نام سکنجبین شناخته میشود) یکی از قدیمیترین، اصیلترین و محبوبترین شربتها و نوشیدنیهای سنتی ایرانی است که از ترکیب سرکه و انگبین (عسل) و نعنا به دست میآید.
در نسخه اصیل و سنتی، سرکه انگبین از سه جزء اصلی تشکیل میشود:
سرکه: معمولاً سرکه انگور طبیعی یا سرکه سیب.
انگبین (عسل) : در طب سنتی تاکید بر استفاده از عسل طبیعی است، در سرکه انگبین شمین از عسل طبیعی استفاده میشود.
نعناع تازه: برای عطر، طعم و افزایش خواص خنککنندگی به آن اضافه میشود.
خواص و فواید (از دیدگاه طب سنتی و تغذیه)
سکنجبین طبعی رو به سردی و اعتدال دارد و به همین دلیل فواید زیادی برای بدن به همراه دارد:
رفع عطش و خنککننده: یکی از بهترین نوشیدنیها برای فصل تابستان و روزهای گرم است که به شدت تشنگی را برطرف میکند.
صفرا زدا و پاکسازی کبد: به دلیل داشتن سرکه، به تخلیه صفرا، کاهش صفرا و پاکسازی کبد کمک میکند.
کمک به هضم غذا: نوشیدن آن بعد از غذاهای چرب، هضم را آسانتر کرده و معده را سبک میکند.
کاهش حرارت بدن و تب: برای افرادی که گرمیمزاج هستند یا بدنشان حرارت بالایی دارد، بسیار مفید است.
باز کننده عروق و رقیقکننده خون: در برخی متون سنتی برای بهبود گردش خون و کاهش غلظت خون توصیه شده است.
نحوه مصرف
با آب سرد و یخ: شربت غلیظ سکنجبین را با آب سرد مخلوط کرده و هم میزنند تا یک نوشیدنی خنک و گوارا به دست آید.
با خیار رندهشده: بسیار مرسوم است که مقداری خیار رندهشده یا یخزده به شربت سکنجبین اضافه کنند که خاصیت رفع عطش آن را چند برابر میکند.
همراه با کاهو: در فرهنگ سنتی ایران، سکنجبین معمولاً به عنوان چاشنی همراه با کاهوی تازه سرو میشود که طعم بسیار دلپذیری دارد و به هضم کاهو کمک میکند.